Πούρο: Τα μυστικά της απόλαυσης

Το πούρο δεν είναι συνήθεια όπως το τσιγάρο, είναι άρωμα, γεύση, χαλάρωση. Δεν αρκεί να πάρεις στα χέρια σου ένα πούρο και να το καπνίσεις, πρέπει να γνωρίζεις πως να το χειριστείς καθώς το κάπνισμα του απαιτεί συγκέντρωση, περισυλλογή, χρόνο. Η καταγωγή του, το χρώμα του, τα αρώματα του είναι μέρος της απόλαυσης των χαρακτηριστικών που κάνουν τη διαφορά σε ένα πούρο. Ο Vahe Gerard Πρόεδρος του κορυφαίου στο είδος του Gerard Pere et Fils στο Hilton της Γενεύης αναφέρει »Υπάρχουν δύο βασικές οικογένειες πούρων. Η πρώτη κατηγορία αποκαλείται cigars en compagnie. Αυτά είναι τα πούρα που καπνίζουμε κάνοντας παράλληλα κάτι άλλο, διαβάζοντας για παράδειγμα ένα καλό βιβλίο ή περπατώντας. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα λεγόμενα degustation, τα οποία απαιτούν αμέριστη προσοχή. Είναι αυτά που καπνίζουμε για να ολοκληρώσουμε ένα καλό δείπνο, ή για να κλείσουμε την ημέρα».

photo via: cuban crafters

Το πούρο είναι φύλλα καπνού τυλιγμένα γύρω από τον εαυτό τους δημιουργώντας ένα κύλινδρο, ανοιχτό από τη μία του πλευρά και κλειστό στη κεφαλή του. Αποτελείται από το το γέμισμα (filler), και το εξωτερικό περίβλημα (binder). Μετά το περίβλημα τοποθετείται ένα ακόμη φύλλο καπνού (wrapper) για να του δώσει ωραία αίσθηση.

Το πούρο απεχθάνεται τον αέρα μιας και είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του, για αυτό το τοποθετούμε  σ’ έναν σωστά συντηρημένο υγραντήρα «humidor» από αλουστράριστο ισπανικό κέδρο. Για τον λόγο αυτόν και δεν καπνίζουμε ποτέ το πούρο στην ύπαιθρο αλλά προτιμούμε να το απολαύσουμε στη θαλπωρή μιας πολυθρόνας, δίπλα σε μια φωτιά με τη συνοδεία ενός ποτού που η γεύση του δεν θα επισκιάσει τη γεύση του πούρου. Το κονιάκ είναι ο πιο καλός συνδυασμός όπως και ένα malt whisky.

Η επιλογή του πούρου γίνεται σε σχέση με το γεύμα και ιδιαίτερα από το ποτό που έχουμε πιεί ή που πίνουμε. Μετά από ένα πλούσιο γεύμα και αρκετό κρασί αξίζει περισσότερο ένα πιο ελαφρύ πούρο. Αντίθετα μετά από ένα βαρύ γεύμα με δυνατές γεύσεις πάει ένα μέτριο προς δυνατό πούρο.

photo via: cigar secrets

Και τώρα καπνίζουμε!!! 😉

Η απόλυτη απόλαυση του πλούσιου αρώματος ενός πούρου εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο το ανάβουμε. Έτσι λοιπόν, πρέπει να κόψουμε το κλειστό μέρος της κεφαλής του πούρου, εκεί που αρχίζει το πούρο να στενεύει. Το κόψιμο γίνεται με τη βοήθεια ενός πουροκόπτη, έτσι ώστε να ελευθερώσουμε τη δίοδο του καπνού προς το στόμα μας. Καλό θα ήταν να αποφύγουμε επιδείξεις τύπου »κόβω το πούρο με τα δόντια μου» γιατί όσο ίσια και να είναι η οδοντοστοιχία μας δεν είναι τόσο κοφτερή ώστε να δημιουργήσει μια επίπεδη επιφάνεια στο στόμιο του.

Υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι ανάμματος του πούρου όπου αν δεν γίνει σωστά υπάρχει κίνδυνος να αλλοιωθεί η γεύση του. Μη καταστρέψετε το άρωμα του πούρου σας με ένα zippo ή με ένα αναπτήρα βενζίνης. Χρησιμοποιήστε σπίρτο αφού πρώτα αφήσετε να καεί εντελώς το θειάφι, αναπτήρα αερίου ή μια λωρίδα ξύλου από δέντρο κέδρου. Κρατάμε το πούρο στο χέρι και το γυρίζουμε περιμετρικά πάνω από τη φωτιά μέχρι να ανάψει ομοιόμορφα.

Η διαδικασία καπνίσματος του πούρου είναι εντελώς διαφορετική από αυτή του τσιγάρου. Το πούρο καταργεί τον χρόνο, χρειάζεται προσοχή και ενδιαφέρον σαν μια απαιτητική ερωμένη που απαιτεί 100% τη συγκέντρωση μας. Αποφεύγουμε τις γρήγορες και αλλεπάλληλες ρουφηξιές γιατί η εωτερική θερμοκρασία του πούρου αυξάνεται και αλλοιώνεται η γεύση του. Ρουφάμε για 6-7 δευτερόλεπτα, αφήνουμε τον καπνό να γεμίσει το στόμα μας, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τον γευτούμε παρά να τον οδηγήσουμε στα πνευμόνια μας και μετά το αφήνουμε να ξεκουραστεί στα δάχτυλα μας.

Το πούρο απαιτεί ευγενική συμπεριφορά, για αυτό το λόγο όταν το απολαμβάνουμε το αφήνουμε συχνά στο τασάκι  χωρίς να το τινάζουμε νευρικά για να αφαιρέσουμε τη στάχτη του, την αφήνουμε να πέσει κομψά-κομψά στο τασάκι. Και φυσικά, μη διανοηθείτε ποτέ να το σβήσετε τρίβοντας το στο τασάκι, θα το αφήσετε να σβήσει από μόνο του. Είπαμε το κάπνισμα του πούρου διαφέρει από αυτόν του τσιγάρου, είναι μέσο απόλαυσης και χαλάρωσης.

Aν κατά τη διάρκεια του καπνίσματος σβήσει το πούρο, το ξανανάβουμε, αφού όμως αφαιρέσουμε όλη τη στάχτη, ακριβώς όπως το ανάψαμε στην αρχή. Ένα πούρο διατηρημένο σε σωστές συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας (70% υγρασία και 18 βαθμούς Κελσίου) ­ κρατάει την καύτρα του αναμμένη για ένα ολόκληρο λεπτό της ώρας χωρίς να χρειαστεί να το ρουφήξουμε. Ένας bon viveur δεν καπνίζει ποτέ πέρα των 2/3 του πούρου. Δεν καπνίζουμε το ίδιο πούρο την επόμενη ημέρα, δεν το φυλάμε στο ψυγείο και δεν το ξανατοποθετούμε στον ειδικό υγραντήρα.

Όσον αφορά την αφαίρεση του δαχτυλιδιού από το πούρο, αυτό είναι προσωπική επιλογή του καθενός. Άλλοι το βγάζουν πριν καπνίσουν το πούρο και άλλοι έχει ζεσταθεί αρκετά. Παρόλα αυτά όμως, υπάρχουν πούρα που μπορούμε να τα καπνίσουμε και μετά το δαχτυλίδι και κάποια άλλα που αρκετά πριν από αυτό γίνονται δυσάρεστα στη γεύση.

Δοκιμάστε πολλά διαφορετικά είδη πούρων για να βρείτε αυτό που πραγματικά σας ταιριάζει σε ένταση, άρωμα και γεύση.  Ο ουρανίσκος και η αίσθηση της γεύσης χρειάζονται χρόνο για να ανακαλύψουν τον κόσμο των αρωμάτων που προσφέρουν τα πούρα. Άλλωστε, η ποικιλία είναι που ενισχύει την απόλαυση.

No Comments Yet

Comments are closed